"เหนื่อย"

"เหงา"

คำนิยามในตอนนี้เลย TT^TT

ป.ล.มาบ่นแค่นี้แหละ

เคยไหมมันเหนื่อยทั้งกายและใจอ่ะ เหงาจัดแบบหาสาเหตุไม่ได้...เหงาแทบขาดใจ

ทำไงดี?????? 

 แปะเพลงเพลงนึงละกัน

"อย่าปล่อยให้คนคนหนึ่งคิดถึงเธอ" เต้น นรารักษ์(เต้น ไมค์ไอดอล) 

"เนื้อเพลง-อย่าปล่อยให้คนคนหนึ่งคิดถึงเธอ"

รู้ว่าขอบ่อย บ่อยจนเกินเข้าใจ 
อยู่นานนานได้ไหม มาหากันบ้างสิ ฮืม... 
ทั้งที่รู้อยู่ ว่ามันดูไม่ดี แต่ความเหงาชนะทุกที 
อยากให้เธอเข้าใจ 

กลัวทุกอย่าง หวาด ระแวงมันไปทุกอย่าง 
เธอยิ่งห่าง... ยิ่งโหดร้าย 

อย่าปล่อยให้คนคนนึงคิดถึงเธอ 
รอคอยจนเพ้อจนเหนื่อยจะขาดใจ ฮา... 
อยู่กับคำว่าเหงา ฮา... 
ฉันกลัวเงาแห่งความหวั่นไหว ได้ยินแต่เสียงหัวใจ 
มันตะโกนใส่ร้ายว่าเธอ... ไม่รักกัน 

รู้ว่าเธอเหนื่อย เหนื่อยกับฉันทุกวัน 
เหนื่อยกับความรำคาญ ผู้หญิงขี้เหงาไป ฮืม... 
คิดถึงเธอบ่อย บ่อยเท่าลมหายใจ 
อยู่คนเดียวก็ฟุ้งซ่านไป มันหลับตาไม่ลง 

กลัวทุกอย่าง หวาด ระแวงมันไปทุกอย่าง 
เธอยิ่งห่าง... ยิ่งโหดร้าย 

อย่าปล่อยให้คนคนนึงคิดถึง.. เธอ 
รอคอยจนเพ้อจนเหนื่อยจะขาดใจ ฮา... 
อยู่กับคำว่าเหงา ฮา... 
ฉันกลัวเงาแห่งความหวั่นไหว ได้ยินแต่เสียงหัวใจ 
มันตะโกนใส่ร้ายว่าเธอ... ไปอยู่กับใครไปทำอะไร โฮว... 
ทิ้งให้คนอ่อนไหว กอดความคิดถึงจนนอนหลับไปกับใจปวดร้าว 

อย่าปล่อยให้คนคนนึงคิดถึง.. เธอ 
รอคอยจนเพ้อจนเหนื่อยจะขาดใจ ฮา... 
อยู่กับคำว่าเหงา ฮา... ฉันกลัวเงาแห่งความหวั่นไหว 
ได้ยินแต่เสียงหัวใจ มันตะโกนใส่ร้ายว่าเธอ... ไม่รักกัน 

 ช่วงนี้นะเหนื่อยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เจ็ดวันไม่ได้พักเลย

ห้าวันทำงาน

เสาร์อาทิตย์เรียน+สอบ

(อันนั้นเรื่องของตัวเอง)

เอาเรื่องหนักใจแบบส่วนรวม 

แต่ก่อน...เคยคิดว่า 

ครู เป็นอาชีพที่คิดว่าน่าจะสบาย

มันไม่จริงเลยเมื่อเข้ามาสัมผัส

ความจริงคือ...เหนื่อยมว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

อิฉันสอนคอม

แต่แบบ

เด็กอ่านอิ๊งไม่ออก อ่านไทยไม่คล่อง(หรือไม่ก็ไม่ได้เลยก็มี)

ฮ่วย!

อิฉันจะบร้าาาาาาา

การศึกษาไทยจะไปรอดไหมเนี่ย

เด็กนอกๆที่ไม่ใช่ในเมืองน่ะน่าสงสารนะ

นึกสภาพนะ เด็กในเมือง(เปอร์เซนต์ผู้ปกครองส่วนใหญ่ก็ต้องพอมีความรู้ไม่ก้อมีอาชีพพวกค้าขายไรอยู่กะบ้านแล้ว จบไปไม่ได้เรื่องเด็กก็ยังมีอาชีพ)กะเด็กนอกๆยิ่งตามภูธรด้วยอ่ะ(ผู้ปกครองก็เช่านาทำนา เลี้ยงวัว สภาพสังคมก็ไม่ดี มียาเสพย์ติดบ้างไรบ้าง) 

ยิ่งเดี๋ยวนี้มีเงินเดือนเป็นขั้นๆครูไม่ทำก็ตันไรงี้

ยิ่งทำให้มันเกิดปัญหาพอกพูน

เชื่อหรือไม่ว่ามันเกิดปัญหาครูเร่งทำผลงานกันจนไม่เป็นอันสอนเด็ก!!ซ้ำยังเกิดอาชีพจ้างทำผลงานทางวิชาการด้วย!!!!!!!!!!!!!!!!

(แล้วงี้เด็กจะได้ความรู้ไหม) 

ไอ่นักวิชาการน่ะ เคยมาสัมผัสปัญหาบ้างป่ะว่าเด็กนะ

ถ้าช่วงชั้นแรกอ่านกันไม่คล่อง(เอาแ่ค่ภาษาไทยอย่างเดียวก่อนนะไม่นับอิ๊ง)แล้วมันจะเรียนวิชาไรต่อไปได้(ฟระ)

ต่อให้จัดแผนเลิศเลอมีสื่อการสอนดีเยี่ยมยังไงถ้าเด็กไม่ท่องจำตัวหนังสือไม่ฝึกอ่านฝึกเขียนจนอ่านเขียนไทยคล่องอ่ะเอาวิชาอื่นๆไปให้เด็กเรียน มันก็ไม่มีทางเรียนได้หรอก

เฮ่อ

นี่คือปัญหาจริงๆที่ได้พบเจอมากับตัว

ประสบการณ์ที่สัมผัสอยู่ ณ ปัจจุบันขณะ

เด็กอ่านไม่ออก

เรียนไม่รู้เรื่อง

ไม่อยากเรียน

ไม่อยากมาโรงเรียน

เริ่มเกเร ไม่ใส่ใจเรียน

สภาพสังคมแวดล้อมที่เสื่อมโทรมพร้อมจะทำให้เด็กแย่ยิ่งผลักดัน

แล้วทุกอย่างมันก็เลวร้าย

และแย่ลงไปทุกที

^

^

มันเป็นลูกโซ่นะ

เห็นมั่งป่ะ

ครูดีๆที่นั่งสอนเด็กอ่านแม้จะไม่ใช่คาบวิชา

ครูดีๆที่นั่งทุ่มเทรับสอนอย่างใส่ใจ(ไม่เอาแบบสอนไปวันๆแบบว่าเด็กจะได้ไม่ได้ก็ไม่สนอ่ะนะ)

ครูดีๆที่เป็นห่วงลูกศิษย์อย่างเหมือนลูกเหมือนหลาน

ครูที่มีจิตวิญญาณแห่งความเป็นครู

ครูพวกนี้แค่อยากสอนเด็กให้ได้ดี

เค้าไม่ได้อยากได้ค่าตำแหน่งอะไรมากมายไม่ขวนขวายที่จะทำขั้นตำแหน่งเพื่อหวังเงิน

แค่ตั้งใจสอนก็หมดเวลาทำผลงานทางวิชาการแล้ว

ในที่สุดครูพวกนี้จะเหนื่อยหน่ายต่อระบบ

และเออรี่ออกไป

เชื่อไหมว่ามันเป็นเรื่องจริง!

ป.ล.ไม่ได้โทษนะว่าไม่มีจิตวิญญาณ

เพราะคงไม่ได้มีกันง่ายๆหรอกของแบบนี้

แต่ต้องเข้าใจว่า อย่างน้อย

คุณกินเงินเดือนหลวงตั้งเยอะคุณก้อต้องรับผิดชอบให้เต็มหน้าที่ในความรับผิดชอบของคุณ

หรือไม่อย่างน้อยก็คิดสักนิดสิว่า

ถ้าเด็กที่อ่านไม่ออกนั่นเป็นลูกหลานของคุณ คุณจะรู้สึกยังไง

กับลูกหลานที่เราส่งไปเรียนแล้วเค้าอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ 

อัพบล๊อกกันร้างละกัน

วะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

หากินง่ายๆกับกลอน(อีกแร้วเร้อ)

กลอนในเอ็นทรี่นี้สำหรับคนอกหักต้องการกำลังใจจร้าาาาา

แถวนี้มีใครบ้างยกมือหน่อย 

..................................... 

เธอถามหาว่ารักนั้นอยู่ไหน

เธอเฝ้าหาคอยใครให้ความหวาน

เธอรอคอยเรียกรักมาเจือจาน

เธอผันผ่านเพียงใจที่ไม่จริง

เธอมองมาทางนี้เพื่อบางสิ่ง

เธอหวังยิ่งเพียงรักประจักษ์มั่น

เธอกระซิบเสียงเศร้าเฝ้ารำพัน

เธอคอยฝันเพียงใครมาแอบอิง

เธอท้อแท้ทุกข์หนักเพราะรักยิ่ง

เธอพ่ายแพ้พังภินท์และหมดหวัง

เธอไม่เหลือแรงใจไร้กำลัง

เธอจึงขังหัวใจให้ทุกตรม

เธออย่าเศร้าเสียใจให้ขื่นขม

เธออย่าจมกับอดีตที่ผ่านผัน

เธออย่าลืมหัวใจจงใช้มัน

ปัจจุบันใช้หัวใจไว้รักตน

เธอจงจำจดไว้ในกมล

อนาคตจะไม่จนที่ตรงนี้

รักเถิดรักด้วยหัวใจเท่าที่มี

รักเถิดตราบชีวียังหายใจ

ให้เวลารักษาความปวดไข้

ให้เวลารักษาใจให้คงมั่น

ให้เวลาเพิ่มสติที่เท่าทัน

แล้วความรักที่เคยฝันมันจะมา 

.....................................

สู้ๆสำหรับคนอกหักนะจ๊ะ

เวลาจะรักษาใจเราเอง

เอ็นทรี่หน้าเราจะมาเล่าเรื่องรับปินยาของเราพร้อมทั้งอัพรูป(ดีไหมหว่า)มาแฉกานๆๆๆๆ